Afgelopen juni heeft Apple een aandelensplitsing uitgevoerd. Er werd hierbij gekozen voor een 7:1 ratio; alle aandelen werden in 7 aandelen gesplitst. Hierdoor kreeg elke aandeelhouder er 6 nieuwe aandelen bij. Dit was niet alleen goed nieuws voor de aandeelhouders, maar ook voor eventuele kopers. De aandelen kosten nu namelijk geen 650 dollar meer, maar ze kosten nu 92,50 dollar per stuk.

Hoe gaat dit in zijn werk?

Op basis van de meest recente sluitkoers werd elk aandeel gesplitst in zeven losse aandelen (de 7:1 ratio). Vanaf het moment van splitsen, worden deze aandelen in nieuwe hoeveelheden verhandeld op de Nasdaq. De koers wordt net als de aandelen ook door zeven gedeeld. Hierdoor blijft de totale hoeveelheid exact hetzelfde.

 

Waarom splitsen?

Het aandeel van Apple lag al langere tijd boven de 500 dollar. Ter vergelijking: het aandeel van Facebook is momenteel verhandelbaar voor zo’n 60 dollar en Microsoft voor 40 dollar. Apple heeft laten weten dat zij haar aandelen toegankelijk wil houden voor een grote groep investeerders. Door de aandelen te splitsen komt de individuele prijs per aandeel lager te liggen. Hierdoor wordt het voor een grotere groep investeerders mogelijk om het aandeel te kunnen aanschaffen. Hiermee wordt geprobeerd om de handel in het aandeel op te krikken.

 

Een uitzondering?

Het splitsen van aandelen heeft in het verleden vaker plaatsgevonden. Voor Apple was de meest recente splitsing de vierde splitsing in de geschiedenis van het concern, eerdere splitsingen vonden plaats in 1987, 2000 en 2005.  Ook andere bedrijven doen aan het splitsen van de aandelen. Neem McDonald’s als voorbeeld: wie in 1971 één aandeel gekocht heeft zou er nu 81 hebben.

 

Verschillende varianten

Bedrijven splitsen geregeld hun aandelen om op deze manier een aanschafprijs onder de 100 dollar te kunnen garanderen. Een te hoge aanschafprijs gaat namelijk ten kosten van de handel in het betreffende aandeel.

Het tegenovergestelde kan ook plaatsvinden. Hierdoor kan de waarde van één aandeel logischerwijs worden opgehoogd. Twee of meerdere aandelen worden hierbij samengevoegd tot één nieuw aandeel. Dit is bijvoorbeeld voorgekomen bij Ageas, een overlijfsel van Fortis Bank, twee jaar geleden. De aandelen van Ageas bedroegen op een gegeven moment nog maar €1,734 per stuk. Hierom werd er besloten tot het samenvoegen van tien aandelen tot één nieuw aandeel. De nieuwe aandelen hadden een waarde van €17,34 per stuk.

Een omgekeerde splitsing heeft naast praktisch ook psychologisch nut. Het is bewezen dat het vertrouwen van beleggers in goedkopen aandelen vaak lager is dan bij dure aandelen. Bij goedkopen aandelen kan er namelijk gemakkelijker worden gespeculeerd over eventuele koers verlopen.

Er kan ook worden gekozen voor een strategische splitsing. In 2012 deed Google een variant hiervan. Door een ingewikkelde splitsing zorgde het concern ervoor dat de beslissingsmacht binnen Google meer in de top kwam te liggen.

 

Nuttig?

Naar wetenschappelijk onderzoek in het verleden is gebleken dat het splitsen van aandelen wel degelijk zin kan hebben. Zo deden bedrijven in de jaren ’90 met aandelensplitsing het over het algemeen 9% beter dan gelijksoortige bedrijven zonder aandelensplitsing. Ook is er uit onderzoek gebleken dat er na het doen van een aandelensplitsing meer in het aandeel wordt gehandeld.

Vandaag de dag wordt aandelensplitsing minder vaak toegepast dan voorheen. Onder meer door de grote opkomst van beleggingsfondsen wordt er minder waarde gehecht aan het kunnen aanbieden van betaalbare aandelen.